ย้อนรอย Gene Cernan กับภารกิจเดินอวกาศครั้งที่สองของสหรัฐฯ ที่เกือบกลายเป็นวิกฤต
Image credit: NASA
จากก้าวแรกของ Edward White สู่บททดสอบของ Gene Cernan
หนึ่งปีก่อนหน้านั้น Edward H. White นักบินอวกาศภารกิจ Gemini IV ได้สร้างประวัติศาสตร์ด้วยการเป็นชาวอเมริกันคนแรกที่เดินอวกาศ
หลังความสำเร็จดังกล่าว NASA เตรียมเดินหน้าภารกิจ EVA ที่ท้าทายยิ่งขึ้น โดยเดิมทีภารกิจนี้ถูกวางไว้สำหรับ Gemini VIII แต่หลังจาก Gemini VIII ต้องยุติภารกิจเร็ว กิจกรรมเดินอวกาศจึงถูกย้ายมาอยู่กับ Gemini IX-A และ Gene Cernan เป็นผู้รับหน้าที่
ภารกิจที่วางแผนไว้ 167 นาที
การเดินอวกาศของ Cernan ถูกออกแบบให้เป็นกิจกรรมยาวถึง 167 นาที หรือเกือบ 3 ชั่วโมง โดยมีเป้าหมายหลายอย่าง รวมถึงการทดสอบอุปกรณ์และขั้นตอน EVA ที่จำเป็นต่อภารกิจอวกาศยุคต่อไป
ในวันที่ 5 มิถุนายน 1966 ซึ่งเป็นวันที่สามของภารกิจ Gemini IX-A Cernan ออกจากยานเพื่อเริ่มปฏิบัติภารกิจในสภาพแวดล้อมไร้น้ำหนักและสุญญากาศ
แต่ไม่นานหลังจากเริ่ม EVA เขาพบว่าการเคลื่อนไหวทุกอย่างยากกว่าที่คาดมาก ชุดอวกาศมีความแข็งสูง ทำให้แม้แต่การขยับตัวหรือทำงานพื้นฐานก็ต้องใช้แรงมหาศาล
ความเหนื่อยล้าที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว
ภายในเวลาไม่นาน Cernan เริ่มเหนื่อยล้าอย่างรุนแรงและมีเหงื่อออกมาก ชุดอวกาศในยุคนั้นระบายความร้อนด้วยการหมุนเวียนออกซิเจนเท่านั้น ซึ่งไม่เพียงพอเมื่อร่างกายต้องออกแรงมากต่อเนื่อง
ขณะพยายามทำงานตามเป้าหมายของ EVA หมวกของเขาเกิดฝ้าจนบดบังการมองเห็นแทบทั้งหมด ทำให้สถานการณ์ยิ่งอันตรายขึ้น
อัตราการเต้นหัวใจของ Cernan เพิ่มสูงถึงประมาณ 180 ครั้งต่อนาที และเมื่อความกังวลเพิ่มขึ้นว่าเขาอาจหมดสติ NASA จึงตัดสินใจยุติการเดินอวกาศก่อนแผนเดิม
จบ EVA หลัง 2 ชั่วโมง 8 นาที
แม้ภารกิจเดิมจะวางไว้ 167 นาที แต่การเดินอวกาศของ Cernan สิ้นสุดลงหลัง 2 ชั่วโมง 8 นาที
เมื่อ Gemini IX-A กลับสู่โลก แพทย์พบว่า Cernan น้ำหนักลดลงถึง 13 ปอนด์ หรือประมาณ 5.9 กิโลกรัม ระหว่างภารกิจ 3 วัน โดยส่วนใหญ่เป็นน้ำที่สูญเสียไประหว่าง EVA
ตัวเลขนี้สะท้อนให้เห็นว่าการเดินอวกาศครั้งนั้นใช้พลังงานและสร้างความเครียดต่อร่างกายมากเพียงใด
บทเรียนที่เปลี่ยนอนาคตการเดินอวกาศ
แม้ภารกิจนี้จะยากลำบาก แต่ประสบการณ์ของ Cernan กลับกลายเป็นข้อมูลสำคัญที่ช่วยให้ NASA ปรับปรุงการเดินอวกาศในเวลาต่อมา
NASA นำบทเรียนจาก Gemini IX-A ไปปรับปรุงวิธีฝึกนักบินอวกาศ ขั้นตอน EVA อุปกรณ์ยึดจับ และการออกแบบชุดอวกาศให้เหมาะสมกับการทำงานจริงนอกยานมากขึ้น
การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้กลายเป็นก้าวสำคัญในการเตรียมนักบินอวกาศสำหรับภารกิจบนพื้นผิวดวงจันทร์ในโครงการ Apollo เพียงไม่กี่ปีต่อมา
ข้อมูลสำคัญของการเดินอวกาศครั้งนี้
| หัวข้อ | ข้อมูล |
|---|---|
| บทความภาพ | First Steps: America’s Grueling Second Spacewalk |
| หน่วยงาน | NASA |
| นักบินอวกาศ | Gene Cernan |
| ภารกิจ | Gemini IX-A |
| วันที่เดินอวกาศ | 5 มิถุนายน 1966 |
| ประเภทกิจกรรม | Extravehicular Activity (EVA) |
| เวลาที่วางแผนไว้ | 167 นาที |
| เวลาที่เกิดขึ้นจริง | 2 ชั่วโมง 8 นาที |
| ปัญหาสำคัญ | ชุดอวกาศแข็ง เหนื่อยล้ารุนแรง หมวกเป็นฝ้า อัตราการเต้นหัวใจสูง |
| ผลลัพธ์ระยะยาว | นำไปสู่การปรับปรุงการฝึก EVA อุปกรณ์ และชุดอวกาศสำหรับภารกิจ Apollo |
สรุป
การเดินอวกาศของ Gene Cernan ในภารกิจ Gemini IX-A เป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่า การสำรวจอวกาศยุคแรกเต็มไปด้วยความเสี่ยงและบทเรียนราคาแพง
แม้ Cernan ต้องเผชิญกับความเหนื่อยล้าอย่างหนัก หมวกเป็นฝ้า และชุดอวกาศที่ทำให้การเคลื่อนไหวยากลำบาก แต่ประสบการณ์ครั้งนี้ได้เปลี่ยนวิธีคิดของ NASA ต่อการเดินอวกาศอย่างถาวร
บทเรียนจากภารกิจนี้ช่วยปูทางให้มนุษย์สามารถทำงานนอกยานได้ดีขึ้น และกลายเป็นพื้นฐานสำคัญของความสำเร็จในภารกิจ Apollo ที่พามนุษย์ไปเดินบนดวงจันทร์ในเวลาต่อมา
